Η διαγνωστική προσέγγιση των αντρών με καθυστερημένη εκσπερμάτιση, απουσία εκσπερμάτισης και/ή ανοργασμία περιλαμβάνει λεπτομερές ιατρικό και σεξουαλικό ιστορικό καθώς και φυσική εξέταση με σκοπό τη διαπίστωση του ακριβούς προβλήματος και τα πιθανά αίτια του.
Τα αίτια μπορεί να είναι οργανικά ή ψυχογενή.
Τα πιο συνηθισμένα οργανικά αίτια αφορούν
συγγενείς ανωμαλίες (των πόρων του Muller ή του Wolf), μετά από χειρουργικές επεμβάσεις (προστατεκτομή για καλοήθη υπερπλασία του προστάτη, σχάση του αυχένα της κύστης, ριζική προστατεκτομή ή κυστεκτομή ή κολεκτομή, ανευρυσματεκτομή, παρα-αορτική λεμφαδενεκτομή),
νευρογενή αίτια (κακώσεις, όγκοι ,διαβήτης),
φλεγμονές (ουρηθρίτιδα, φυματίωση)
ενδοκρινικά αίτια (υπογοναδισμός, υποθυρεοειδισμός) καθώς και
λήψη φαρμάκων (τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, εκλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης, φαινοθειαζίνη, α-μεθυλντόπα κα)
Η αντιμετώπιση πρέπει να είναι αιτιολογική και να λαμβάνεται υπόψη το θέμα της γονιμότητας καθώς πολλές φορές οι διαταραχές αυτές αφορούν νεαρούς άντρες (σχήμα 1). Στους άντρες που περιστασιακά επιτυγχάνουν οργασμό και εκσπερμάτιση, τα αίτια είναι συνήθως ψυχογενή ή οφείλονται σε υπαισθησία λόγω γεροντικής εκφύλισης των προσαγωγών νευρικών οδών. Η αντιμετώπιση των ψυχογενών αιτίων περιλαμβάνει θεραπείες της συμπεριφοράς και/ή ψυχοθεραπεία. Η υπαισθησία αντιμετωπίζεται με την κατάλληλη εκπαίδευση και με παροχή οδηγιών για σεξουαλικές τεχνικές που μεγιστοποιούν τη διέγερση.
Οι περισσότεροι άντρες που μπορούν να επιτύχουν οργασμό αλλά δεν έχουν ποτέ επιτύχει εκσπερμάτιση ή έχουν σημαντικά καθυστερημένη εκσπερμάτιση, πάσχουν από παλίνδρομη εκσπερμάτιση.
Η επιβεβαίωση της διάγνωσης γίνεται με την παρουσία σπερματοζωαρίων και φρουκτόζης σε δείγμα ούρων μετά από εκσπερμάτιση.
Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει ενημέρωση του ασθενή, φαρμακοθεραπεία (συμπαθητικομιμητικά φάρμακα όπως εφεδρίνη ή φαινυλπροπανολαμίνη) ή σπάνια χειρουργική επέμβαση ανακατασκευής του αυχένα της κύστης.
Η απουσία σπερματοζωαρίων υποδηλώνει απουσία ή αγενεσία των όρχεων ή του εκφορητικού συστήματος ή επίκτητη απόφραξη των εκσπερματιστικών πόρων.
Τα συγγενή ή επίκτητα αίτια (φλεγμονή, τραύμα) απόφραξης κάποιου σημείου του εκφορητικού συστήματος αντιμετωπίζονται χειρουργικά ανάλογα με το σημείο της απόφραξης (π.χ. διουρηθρική σχάση του σπερματικού λοφιδίου, αναστόμωση πόρων-επιιδυμίδας).
Όταν τα αίτια είναι φαρμακευτικά πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα διακοπής ή τροποποίησης της θεραπευτικής αγωγής. Όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, η χορήγηση ορισμένων φαρμάκων όπως η κυπροεπταδίνη, η αμανταδίνη και η υοχιμβίνη μπορούν να βελτιώσουν την εκσπερμάτιση μέσω κεντρικών ντοπαμινεργικών ή αντισεροτονινεργικών μηχανισμών δράσης αλλά τα επιστημονικά δεδομένα είναι ελάχιστα και η αποτελεσματικότητα τους δεν είναι τεκμηριωμένη.
Όταν τα αίτια είναι νευρογενή, η αντιμετώπιση στους άντρες που επιθυμούν τεκνοποίηση περιλαμβάνει συλλογή σπέρματος μετά από ηλεκτροδιέγερση των απαγωγών συμπαθητικών οδών του υπογαστρίου πλέγματος ή πρόκληση αντανακλαστικής εκσπερμάτισης μέσω εφαρμογής δόνησης στη βάλανο του πέους.
Login
Υπενθύμιση κωδικού