Αν τα ούρα βρουν εμπόδιο στο δρόμο τους προς την κύστη, π.χ. ένα λίθο στην πύελο ή τον ουρητήρα, ένα στένωμα στην πυελοουρητηρική συμβολή, ή ένα πήγμα αίματος από ένα όγκο της πυέλου ή του νεφρού που αιμορράγησε, τότε προκαλούν διάταση του νεφρού και πόνο, το γνωστό κωλικό του νεφρού. Ο πόνος είναι πολύ έντονος και ο άρρωστος δεν βρίσκει θέση να τον ανακουφίζει. Ο κωλικός διατηρείται όσο χρόνο τα ούρα δεν βρίσκουν τρόπο να ξεπεράσουν το κώλυμα και να λυθεί η απόφραξη. Γι’ αυτό και κατά τη διάρκεια του πόνου δεν πρέπει να πίνουμε υγρά για να μην διογκώνουμε με την παραγωγή νέων ούρων τον νεφρό μας. Αντίθετα, μόλις λυθεί η απόφραξη, σταματήσει δηλαδή ο πόνος η λήψη υγρών και η μεγάλη παραγωγή ούρων βοηθά να παρασύρει άμμο ή μικρούς λίθους στην κύστη, από όπου είναι εύκολο να αποβληθούν, αφού η ουρήθρα έχει μεγαλύτερη διάμετρο από τους ουρητήρες.